لاعة

لاعة. [ ع َ ] (اِخ ) عَدَن ُ لاعة، دهی است به یمن غیر عدن ابین . شهری است در کوه صَبر و عَدَن دهی است که به وی منسوب کنند. (منتهی الارب ). شهری است در جبل صبر از نواحی یمن بر کنار آن دیهی با لطافت است عدن لاعة نام . ولاعة موضعی است از یمن که دعوت مصریین از آنجا آغاز شد و محمدبن الفضل الداعی از آنجاست و از دُعاة مصری ابوعبداﷲ شیعی صاحب دعوت سرزمین مغرب بدانجا درآمده است . (معجم البلدان ).

لاعة. [ ع َ ] (ع ص، اِ) ج ِ لاع . (منتهی الارب ).

لاعة. [ ع َ ] (ع ص ) تأنیث لاع . زن عشقباز. ◄ زن که قادر نکند مرد را بر خود. ◄ زن تیزخاطر و چالاک . ◄ اَتان لاعةالفؤاد الی جحشها؛ خر ماده ٔ عاشق زار بر بچه ٔ خود. (منتهی الارب ).