لاقح

(قِ) [ ع. ] (اِ.) (اِفا.) ۱- آن چه نخل را بدان گشنی دهند. ۲- بادی که ابر پیدا کند و درخت را بارور سازد. ۳- آبستن کننده، ۴- آبستن شونده.