لاله برگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاله برگ . [ ل َ / ل ِ ب َ ] (اِ مرکب ) برگ لاله : رویش میان حله ٔ سبز اندرون پدید چون لاله برگ تازه شکفته میان خوید. عماره . زلف تو از مشک ناب چنبر چنبر روی تو از لاله برگ خرمن خرمن . فرخی . ◄ مجازاً روی : چنان ننگش آمد ز کار هجیر که شد لاله برگش بکردار خیر. فردوسی .