لام الف

لام الف . [ اَ ل ِ ] (اِ مرکب ) لام الف لا. نام الف ساکن باشد و در الفبا آن رابه صورت «لا» ضبط کنند. و از آن در حروف الف را خواهند یعنی همزه ٔ ساکنه را. رجوع به لا شود : قلمت نافذ امر است و چنان گر خواهد لام الف منفی گردد ز حروف معجم . سوزنی . ◄ گره بشکل لا. الف دانه . گرهی که چون لام الف بندند. لامه : چون لام الف گرفته من او را کنار واو پیراسته دوزلفک چون دال کرده لام . یوسف بن نصرکاتب . وان فکنده نیزه ها چون لام الف در یکدگر. کمال اسماعیل . ◄ لامه . لامک . رجوع به لامه شود.