لامیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لامیة. [ می ی َ ] (اِخ ) نام دیهی است به یمن . (منتهی الارب ).
لامیة. [ می ی َ ] (اِخ ) نام سال هشتم بعثت رسول صلوات اﷲ علیه یا سال هشتم نزول قرآن به مکه، در این سال سوره های سجده، لقمان، روم و عنکبوت که افتتاح هر چهار بالف لام میم است نازل شد.