لاچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاچین . (اِخ ) ظاهراً نام محلی است . لکن این بیت در فهرست شاهنامه ٔ ولف در لاچین و گردکوه نیست : هزاران سواران ایران گروه ز لاچین دلیران ابر گرد کوه . فردوسی .
لاچین . (ترکی، اِ) در ترکی شاهین شکاری را گویند. (غیاث ). ◄ نامی از نامهای مردان و به معنی بنده ظاهراً از مجعولات شعوری است .
لاچین . (اِخ ) رجوع به حسام الدین لاچین منصور شود.