لاک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) ۱- ماده شیمیایی رنگی که زنان برای تزیین به ناخنهای بلند خود میزنند. ۲- مایع سفید رنگی که برای پوشاندن روی نوشتهها در غلط گیری به کار میرود. ۳- مادهای که از ترکیب بعضی از اکسیدهای فلزی با مواد رنگی گیاهی به وجود میآید.
(اِ.) لاوک، تغار، کاسه چوبی که در آن آرد را خمیر میکردند.
(ص.) = لک. لکات: زبون، فرومایه، پست.