لایحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لایحی . [ ی ِ ] (اِخ ) مصطفی . از شعرای عثمانی درقرن نهم هجری، از مردم سیروز. وی پس از تحصیل علوم متداوله رهسپار مصر گردید و... بعد از مدتی اقامت به در سعادت رفت و مورد نظر و اعتماد سمیز علی پاشا صدراعظم وقت قرار گرفت و پس از چندگاهی که مرجع خاص و عام بود بر اثر حسادت و تهمت کسان پاشا به وطن بازگشت و به سال ٩٧٣ هَ . ق . بمرد. (قاموس الاعلام ترکی ).