لایموت

لایموت . [ ی َ ] (ع ص مرکب ) (از: لا + یموت ) که نمیرد. آنکه نمیرد. بی مرگ . بی موت . - حی ّ لایموت ؛ زنده ای که نمیرد. - ◄ نامی از نامهای خدای تعالی ؛ هو الحی الذی لا یموت : ای بحق بخت تو حی لاینام بادی اندرحفظ حی لایموت . انوری . در قاموس کتاب مقدس آمده است : لایموت صفتی از صفات ثبوتیه ٔ حضرت اقدس الهی است (رساله ٔ اول تیموتاوس ٦:١٦) وجود این صفت در مخلوقات بسته به اراده و مشیت خالق است لایموتی ارواح انسانی از امیال غیرمتناهی و اقتدارات او که در ترقیات غیرمتناهیه و لیاقات عقاب یا اجری که در این دنیا منتهی نمیشود معلوم گشته است این تعلیم و عقیده در میان تمام طوایف و امم متداول بوده و دانشمندترین فلاسفه ٔ قدیم این مطلب را کم و بیش تعلیم میدادند هر چند که تمام دلایل و براهین خارجی نسبت به این مطلب بدون ضمیمه ٔ شهادات کتاب مقدس ناقص است . و کتاب مقدس نیز آن را به واضحی تمام تعلیم نمیدهد لکن جواب مسیح که به صدوقیان در این خصوص داده ایشان را مجاب فرمود در (انجیل متی ٢٢:٣٣) وارداست چه که ایشان منکر قیامت اند و معتقدند که مرگ انتهای جمیع آرزوهای ایشان است (کتاب اعمال رسولان ٢٣:٨) علیهذا مسیح از تورات معین و مکشوف فرمود که اجدادسلف که دنیا را بدرود گفته اند هنوز باقی و زنده میباشند (خروج ٣:٦). ایمان و عقیده ٔ قدیم عبرانیان در بقای روح بعد از موت از کلمات بسیار که خدای تعالی فرموده است و در کتاب مقدس وارد گشته مثل . «جمع شده باقوم خود» و غیره واضح و مبرهن میگردد و اینگونه کلمات ابداً دخلی به دفن جسد ندارد که در آیات ذیل وارداست (پیدایش ٢٥:٨ و ٩ و ٣٥:٢٩ و ٤٩:٢٩ و ٣٣ سفر اعداد ٢٠:٢٤ - ٢٦ و ٢٧:١٢ و ١٣ تثنیه ٣٢:٥٠ و ٣٤:٥ و ٦)و مضامین آیات ذیل دلیل بر این است که نویسندگان کتاب مقدس را عقیده بر این بوده است که موت و فنای بدن انتهای عمر روح نمیباشد (مزامیر ١٧:١٥ و ٧٣:٢٤ - ٢٦دا ١٢:٢). و توضیح این موقوف به وجود مبارک کلمةاﷲ بود که قیامت اموات و قیام خود او از اموات وجود حیات بی فساد را واضح میگرداند (رساله ٔ دوم تیموتاوس ١:١٠) بقا و لایزالی روح در مثل مرد غنی و العازار به واضحی تمام بیان گشته (لوقا ١٦:١٩ - ٣١). و اخبار از عذاب و عقاب ابدی شریران و برکت صالحین و عادلان در (انجیل متی ٢٥:٤٦ و یوحنا ٥:٢٨ و ٢٩) بخوبی مکشوف گردیده است . و حواریان نیز از روح القدس ملهم گشته بقا و لایموتی روح و قیام بدن را در (اعمال رسولان ٧:٥٥ - ٦٠و ١٠ - ٤٢ و اول قرنتیان ١٥: و دوم قرنتیان ٥:١ - ٨و فلیمون ١:٢١ - ٢٣ و اول تسالونیکیان ٤:١٣ - ١٨) بیان فرمودند. و برکت لایموتی و لایزالی نجات یافتگان یکی از عطایای خداست بتوسط مسیح که بواسطه ٔ متحد گشتن با او بتوسط ایمان تصاحب توانند کرد. (یوحنا ١٠:٢٧ و٢٨ و ١١:٢٥ رساله ٔ رومیان ٦:٢٣ اول یوحنا ٥:١١ - ١٣). (قاموس کتاب مقدس ). قوت لایموت . بخور و نمیر. اقل مقدار قوت که آدمی از گرسنگی نمیرد.