لاینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ دِ) (اِفا.)<BR>۱- هرزه گوی.<BR>۲- ناله کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ دِ) (اِفا.) ۱- هرزه گوی. ۲- ناله کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاینده . [ ی َ دَ / دِ ] (نف ) هرزه گوینده . ◄ ناله کننده . (برهان ) : از پی این جیفه دوان تا به کی چون سگ لاینده فغان تا به کی . ؟ (فرهنگ سروری ج ٣ ص ١٢٩١). - امثال : سگ لاینده گیرنده نباشد .