لب سپید کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لب سپید کردن . [ ل َ س َ /س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دندان سپید کردن . کنایه از تبسم کردن باشد یعنی نیم خند شدن . (برهان ) : زان تا لبی سپید کند هر سیه زبان دردا که چون زبان قلم گشت دفترم . سید حسن غزنوی .