لب شکسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لب شکسته .[ ل َ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) (کاسه و جز آن ) که کمی از لب و دهانه ٔ آن پریده و افتاده : آن دیگ لب شکسته ٔ صابون پزی ز من آن چمچه ٔ هریسه و حلوا از آن تو. وحشی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی