لبان

لبان . [ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ لبون . (منتهی الارب ).

لبان . [ ل ِ ] (ع مص ) شیر دادن . یقال : هو اخوه بلبان امه و لایقال بلبن اُمه و انما اللبن الذی یُشرب . (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) شیرخوارگی : همچو میل کودکان با مادران سرّ میل خود نداند در لبان . مولوی .

لبان . [ ل َ ] (ع اِ) سینه . میانه ٔ سینه . مابین دو پستان . سینه ٔ ستور شکافته سم بخصوص . (منتهی الارب ). فروتر از سینه و جایگاه بربند اسب . (مهذب الاسماء).فروتر سینه . (بحر الجواهر). ◄ شیر زن .