لبینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لبینا. [ ل َ ] (اِ) نام نوایی است . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). نام نوایی است از موسیقی . (برهان ). نام نوایی از نواها که مطربان زنند : بامدادان بر چکک زن چاشتگاهان بر شخج نیمروزان بر لبینا شامگاهان بر دنه . منوجهری . تا مطربان زنند لبینا و هفت خوان در پرده ٔ عراق سرزیر(؟) و سلمکی . میزانی . رجوع به نوش لبینا شود.