لثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لثی . [ل َ ثی ی ] (ع ص ) حریص بر خوردن صمغ. (منتهی الارب ).
لثی . [ ل َ ثا ] (ع اِ) شلم تنک که از درخت بچکد. شلم یعنی کتیرای درخت طلح . ◄ نمی است سپید که بر درختها افتد و بسته گردد. ◄ سطبر و لزج از چربش و شیر و مانند آن . ◄ چرک و ریم جامه . (منتهی الارب ).
لثی . [ ل َث ْی ْ ] (ع مص ) اندک اندک آب خوردن . ◄ سخت لیسیدن دیگ را. ◄ ریم و چرک آلودن جامه را. (منتهی الارب ).