لجاجت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لجاجت . [ ل َ ج َ ] (ع مص )لجاج . (منتهی الارب ). رجوع به لجاج شود. ستهیدن . عناد. یک دندگی . یک پهلویی . ستیزه کردن . (تاج المصادر). - لجاجت کردن ؛ لج کردن . لجاج کردن . ◄ پیکار کردن . (منتهی الارب ). ◄ مبالغه کردن . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ شوریدگی و طپیدگی از گرسنگی . یقال فی فؤاده لجاجة؛ ای خفقان من الجوع . (منتهی الارب ). ریسه رفتن دل . (در تداول عوام ).