لجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لُ جَ یا جِ) [ ع. ] (اِ.) سیم، نقره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لُ جَ یا جِ) [ ع. ] (اِ.) سیم، نقره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لجین . [ ل َ ] (ع اِ) کفک دهان شتر. ◄ برگ افتاده . برگ از شاخ افتاده . (منتهی الارب ). ◄ برگ درخت کوفته (؟). (مهذب الاسماء).
لجین . [ ل ُ ج َ ] (ع اِ) نقره . (منتهی الارب ). سیم . (دهار). فضة. رجوع به فضه در بحرالجواهر شود.