لخاژ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لخاژ. [ ل ُ ] (اِ) لفظی یونانی و اصطلاحی لشکری است به معنی لُخ، یعنی قسمتی از لشکریان که دارای ٢٤ تن یا کمتر بوده است . (ایران باستان چ ١ ج ١ ص ٣٥١). ◄ صاحب منصب و فرمانده ٔ لُخ را نیز گفته اند. (ایران باستان چ ١ ج ٢ ص ١٠٦٥).