لدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لدار. [ ل ِ ] (اِخ ) دهی از بخش بندپی شهرستان بابل، واقع در ١٧هزارگزی جنوب بابل . دشت معتدل مرطوب و مالاریایی . دارای ١٧٠ تن سکنه ٔ شیعه مازندرانی و فارسی زبان . آب آن از سجادرودو چشمه ٔ بولک محصول آن برنج و غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است و نصف اهالی در تابستان به ییلاق دمی نرز میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).