لذاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لذاع . [ ل َذْ دا ] (ع ص ) مذّاع لذّاع ؛ مرد بسیار خلاف کننده وعده را. (منتهی الارب ). ◄ سوزاننده . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ المی سوزاننده است و بتازی لذّاع گویند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). رجوع به لاذع و رجوع به وجع شود. ◄ گزنده . سخت گزنده . سخت سوزنده . ◄ بسیار گزنده . زبان گز چون خردل و سرکه وغیره . سخت زبان گزنده .