لرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لرده . [ ل َ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان گیسکان بخش خورموج شهرستان بوشهر، واقع در ١٨ هزارگزی خاوری خورموج و دامنه ٔ باختری کوه گیسکان . معتدل . دارای ١٠٣ تن سکنه ٔ فارسی زبان . آب آن از چشمه و چاه . محصول آنجا غلات و بادام و انگور، شغل اهالی زراعت و باغداری و صنعت دستی قالی بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
لرده . [ ل َ دِ ] (اِخ ) دهی جزو دهستان سمام بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در ٢٤هزارگزی جنوب امام نزدیک شاهیجان . کوهستانی . سردسیر، دارای ١٥٠ تن سکنه . شیعه گیلکی و فارسی زبان . آب آن از چشمه سار. محصول آنجاغلات و بنشن و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
لرده . [ ل َ دِ ] (اِخ ) ده کوچکی از دهستان اشکور پایین بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در ٤٩هزارگزی جنوب رودسر و ١٣هزارگزی جنوب خاوری سی پل . دارای ٨٠ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).