لسبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لسبة. [ ل َ ب َ ] (ع اِمص ) اسم از لسب، و منه : المراءة عقرب ٌ حلوة اللسبة. (منتهی الارب )؛ یعنی زن گژدمی است شیرین گزش .