لطف
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(لُ طْ) [ ع. ] ۱- (اِمص.)نرمی، مهربانی، خوش رفتاری. ج. الطاف. ۲- کرم، بخشش.
(لَ طَ) [ ع. ] (اِمص. از الطاف) ۱- توفیق خدای. ۲- نرمی. ۳- نیکویی، بر، نیکوکاری. ۴- (اِ.) آن چه به کسی فرستند، هدیه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(لُ طْ) [ ع. ] ۱- (اِمص.)نرمی، مهربانی، خوش رفتاری. ج. الطاف. ۲- کرم، بخشش.
(لَ طَ) [ ع. ] (اِمص. از الطاف) ۱- توفیق خدای. ۲- نرمی. ۳- نیکویی، بر، نیکوکاری. ۴- (اِ.) آن چه به کسی فرستند، هدیه.