لعمرک

لعمرک . [ ل َ ع َرُ ] (ع جمله ٔ اسمیه ) به جان تو. به زندگی و حیات تو. سوگند به عمر تو. به جان و زندگی تو. (ترجمان القرآن جرجانی ). اشارت است بدین آیة: لعمرک اًِنهم لفی سکرتهم یعمهون (قرآن ٧٢/١٥)؛ یعنی سوگند به حیات توای محمد! به درستی که کفار قوم تو همچو قوم لوط در گمراهی خویش حیران و سرگردانند. (غیاث ) : از لعمرک کلاه تشریفش قم فانذر قبای تکلیفش . سنائی . با فترضی دل تباه کراست با لعمرک دل گناه کراست . سنائی . برنهاده ٔ خدای در معراج برسزد سرش از لعمرک تاج . سنائی . به سر او خدای را سوگند سنائی مقصود همین لعمرک است .