لغنون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لغنون . [ ل ُ ] (ع اِ) گوشت پاره ٔ کرانه ٔ گردن . ج، لغانین . (منتهی الارب ). لغن . لغد. لغدود. ◄ اندرون بینی و بن آن . (منتهی الارب ). و من المصحّف اللغثون و اللغنون و اللغدود، و هو الخیشوم . (نشوء اللغة العربیة ص ٢٢).