لق و دق

لق و دق . [ ل َق ْ ق ُ دَق ق / دَ ] (ص مرکب، از اتباع ) زمین هموار و سخت که گیاه و درخت نداشته باشدو این در اصل لغ و دغ به غین معجمه بوده . (غیاث ).