لنگر به خود گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لنگر به خود گرفتن . [ ل َ گ َ ب ِ خُدْ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از جای خود نرفتن . (آنندراج ). - لنگر به خود نگرفتن ؛ از جای بشدن : بحر پرشور جنون لنگر نمی گیرد به خود کی ز سنگ کودکان، دیوانه شورش کم شود. صائب .