لنگور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لنگور. [ ل ُ ] (اِخ ) ده کوچکی از دهستان طیبی سرحدی بخش کهگیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع در١٩٠٠٠گزی جنوب خاوری قلعه رئیسی . مرکز دهستان و دارای ٥٠ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
لنگور. [ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان بانصر، بخش بابلسر شهرستان بابل واقع در ٨هزارگزی خاوری بابل، کنار رودخانه ٔ تالار. دشت، معتدل، مرطوب و مالاریائی . دارای ٣٨٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ تالار. محصول آنجا برنج، صیفی، پنبه، مختصر غلات، کنجد و کنف . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). ◄ موضعی به نیج کوه نور مازندران . (سفرنامه ٔ رابینو بخش انگلیسی ص ١٠٩ و ١١٠).