له له
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
له له . [ ل َه ْ ل َه ْ ] (اِ صوت ) آواز نفس پیاپی سگ با بیرون کردن زبان گاه تشنگی . رجوع به له له زدن شود.
لهله . [ ل ُ ل ُه ْ ] (ع اِ) لُهلهة. زمین فراخ که در وی سراب بسیار باشد. ج، لَهاله . (منتهی الارب ).
لهله . [ ل َ ل َ ] (ع ص ) جامه ٔ سست بافته . ◄ سخن و شعر رکیک بلایه . (منتهی الارب ).