لهبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لهبی . [ ل َ هََ] (اِخ ) شاعری است و دو بیت ذیل او راست در لجلاج : لیس خطیب القوم باللجلاج ِ و لا الذی یزحل کالهلیاج ِ و رب ّ بیداءَ و لیل داج هتکته بالنص و الادلاج . (البیان و التبیین ج ١ ص ٤٨).
لهبی . [ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب است به لهب که بطنی است از ازد. (سمعانی ).
لهبی . [ ل َ با ] (ع ص ) تأنیث لهبان . تشنه . ج، لُهاب . (منتهی الارب ).