لهزمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لهزمة. [ ل َ زَ م َ ] (ع مص ) بریدن تندی زیر بناگوش . ◄ دوموی شدن رخسار. ◄ درآمیختن سپیدی با سیاهی موی . (منتهی الارب ).
لهزمة. [ ل ِ زِ م َ ] (ع اِ) تندی زیر بناگوش که استخوانی است برآمده . و هما لهزمتان . ج، لهازم . (منتهی الارب ).جایگاه به هم آمدن گوشت میان دو استخوان و زنخ و گوش . تثنیه ٔ آن لهزمتان . ج، لهازم . (از تاج العروس ).