لواطان

لواطان . [ ] (ص ) (سفر تثنیه ٢٣:١٧) لفظی است که در کتاب مقدس استعمال شده است برای اشخاصی که مرتکب گناه اهل سدوم بودند. (سفر پیدایش ١٩:٤ و ٥). و این مطلب در میان بت پرستان بسیار رواج داشت و در پرستش عشورت و غیره جزء رسوم مذهبی ایشان بود. عبری این لفظ «قادش » و مؤنثش «قادشه » است، یعنی تقدیس شده و در پیدایش ٣٨:٢١ و ٢٢ و تثنیه ٢٣:١٧ و هوشع ٤:١٤ مذکور است .بعض از اسرائیلیان این تقدیس هولناک را قبول کردند و حال اینکه مخصوصاً در ضمن سایر اعمال بت پرستی ممنوع بود (اول پادشاهان ١٤:٢٢-٢٤). (قاموس کتاب مقدس ).