لوت و پوت

لوت و پوت . [ ت ُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) خورشها. اقسام مطعوم . غذا. این لغت از توابع است به معنی اقسام خوردنیها و انواع طعامها و مأکولات و مشروبات . (برهان ) : عشق باشد لوت و پوت جانها جوع از این روی است قوت جانها شیرخواره کی شناسد ذوق لوت مر پری را بوی باشد لوت و پوت . مولوی . لوت و پوت خورده را هم یاد آر منگر اندر غابر و کم باش زار. مولوی . که بخور این است ما را لوت و پوت نیست او را جز لقأاﷲ قوت . مولوی . ز هر سو به دست آورد لوت و پوت به شادی برآرد ز انده دمار. ابن یمین .