لوح خوان

لوح خوان . [ ل َ / لُو خوا / خا ] (نف مرکب ) خواننده ٔ لوح . که لوح خواند. - طفل ِ لوح خوان ؛ کودک نوخوان و خط آموخته : وآن کوس عیدی بین نوان بر درگه شاه جهان مانند طفل لوح خوان در درس و تکرار آمده . خاقانی . نصرت تو زاده تا باتیغ اوست چرخ طفل لوح خوان می خواندمش . خاقانی .