لوح ناخوانده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوح ناخوانده . [ ل َ / لُو خوا / خا دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که لوح نخوانده باشد. که مبادی نخستین خواندن نداند. در فرهنگ سکندرنامه مراد از لوح ناخوانده، شعرای خام است . (آنندراج ). ◄ کنایه از علم لدنی باشد و آن مخصوص پیغمبران و امامان است . (برهان ). در بعض شروح، مراد از کتب غیرمروج و در بعض شروح کنایه از لوح محفوظ است . (غیاث ).