لور و لر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لور و لر. [ رُ ل َ ] (اِ مرکب، از اتباع ) زمین سیلاب کنده در گذر سیل : گر سبکباری مترس از راه ناهموار از آنک بهترین میدان تک خرگوش را لور و لر است . امیرخسرو. رجوع به لر و لور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لور و لر. [ رُ ل َ ] (اِ مرکب، از اتباع ) زمین سیلاب کنده در گذر سیل : گر سبکباری مترس از راه ناهموار از آنک بهترین میدان تک خرگوش را لور و لر است . امیرخسرو. رجوع به لر و لور شود.