لوشاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوشاب . (اِ مرکب ) آب ممزوج با لوش . لوشابه . آب لای ناک .
لوشاب . (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش میمه ٔ شهرستان کاشان، واقع در ٤٠هزارگزی باختر میمه . کوهستانی و سردسیر. دارای ٢٧٠ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات، انگور و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری است و از طریق رباط با اتومبیل بدانجا توان رفت . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).