واژه جو

لوشن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لوشن . [ ش َ ] (اِ) لَجن . لَژن . لوش خره . گل تیره ٔ بن آبها و تالابها. گل سیاه که در بن حوضها و ته جویها به هم رسد. (برهان ) : نهالی به زیرش زلوشن بُدی ز بر چادرش آب روشن بُدی . اسدی .

معنی لوشن | واژه جو