لولا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لولا. [ ل َ / ل ُ ] (اِ) لولب آهنی که وسیله ٔ اتصال لنگرهای در به چهارچوب و گشاد و بند در است . - لولای توهمی ؛ نوعی از لولا که جفتهااز یکدیگر جدا نگردند. - لولای چاکدار ؛ نوعی لولا که دو قسمت متحرک آن از یکدیگر جدا گردد. مقابل لولای درنیا و لولای توهمی . - لولای درنیا ؛ نوعی از لولا که دو قسمت متحرک آن از یکدیگر جدا نشود.
لولا. [ ل َ / لُو ] (هندی، اِ) به هندی سپستان است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
لولا. [ ل َ / لُو ] (اِ) غلیواج باشد و آن را خاد و زغن نیز گویند. (جهانگیری ).