لولهین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لولهین . [ لو ل َ ] (اِ) لولهنگ . لولنگ . ابریق . ظرفی سفالین با لوله ای برای طهارت (شاید از لوله و ئین، یعنی دارای لوله ). - لولهین کسی آب گرفتن یا بسیار آب گرفتن ؛ کنایه است از غنی بودن و معتبر بودن او. بسیار بودن مال او. دارا بودن . متمول بودن . - امثال : لولهین و آفتابه یک کار کنند اما در گرو گذاردن قدر هر یک معلوم شود .