لولیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (مص ل.)<BR>۱- (عا.) در جای خود جنبیدن و پیچیدن.<BR>۲- رفت و آمد کردن به آهستگی.<BR>۳- نمو کردن کودک به طوری که خود بتواند راه برود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (مص ل.) ۱- (عا.) در جای خود جنبیدن و پیچیدن. ۲- رفت و آمد کردن به آهستگی. ۳- نمو کردن کودک به طوری که خود بتواند راه برود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لولیدن . [ دَ ] (مص ) جنبیدن چنانکه کرم در جای خویش . در تداول عامه، جنبیدن چنانکه کرم خرد دراز سرخ در آب . جنبیدن چنانکه مار حلقه زده بر خود یا کرمهای بسیاری در جائی از خشکی یا آب . جنبیدن بر جای بی پیش رفتن . مخیدن . پیچان رفتن . جنبیدن چنانکه کرم در آب یا کیک در جامه . جنبیدن با جمع و گرد کردن خود و سپس یازیدن و بازشدن عده ٔ بسیاری . ◄ مجازاً رفتن و آمدن به آهستگی . جنبیدن به آهستگی . ◄ در تداول خانگی و زنان، نمو کردن و بالیدن و بیشتر در کودکان، کمی بزرگ شدن کودک چنانکه خود تواند رفتن . بالیدن و بار اول به راه افتادن کودک خردسال .
فرهنگ طیفی واژهدان
به خود پیچیدن، وول زدن، وول خوردن چنبرزدن غلتیدن (غلطیدن)