لوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوم . [ ل َ ] (ع مص ) لومَة. ملام . ملامة. (منتهی الارب ). اِلامة. نکوهش . سرزنش . سرکوفت . بیغار. بیغاره . سراکوفت . تعییر. توبیخ . تعنیف . سرزنش کردن . (ترجمان القرآن جرجانی ). نکوهیدن . (تاج المصادر) (دهار). ملامت کردن . (زوزنی ). عَذل : نصیحتگری لومش آغاز کرد که خود را بکشتی در این آب سرد. سعدی (بوستان ). در این سودا بترس از لوم لائم . سعدی . ◄ ترس . بیم . (از منتهی الارب ).
لوم . [ ل ُوْ وَ ] (ع ص، اِ) ج ِ لائم . (منتهی الارب ).
لوم . (ع اِ) از اسماء عسل . (المزهر سیوطی ص ٢٤٢).