لوکیدن

(دَ)(مص ل.)۱ - چهار دست و پا رفتن.<BR>۲- بد راه رفتن اسب و شتر که سوار را تکان دهد.<br>

(دَ)(مص ل.)۱ - چهار دست و پا رفتن. ۲- بد راه رفتن اسب و شتر که سوار را تکان دهد.

لوکیدن . [ دَ ] (مص ) غیژیدن . کون خیزه کردن . درشت و ناهموار رفتن . (جهانگیری ). خزیدن . درشت و ناهموار به راه رفتن . با زانو و کف دست و نشسته به راه رفتن طفلان را نیز گویند. (برهان ).