لَنُبَوِّئَنَّهُمْ

لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِی الدُّنْیا «لَنُبَوِّئَنَّهُمْ» در اصل از مادّه «بَواء» به معناى تساوى اجزاى مکان است، به عکس «نَبْوَه» (بر وزن مبدأ) که به معناى عدم تساوى اجزاى مکان است. بنابراین، جمله «بَوَّأْتُ لَهُ مَکَاناً» یعنى محل را براى او صاف کردم، و سپس به معناى آماده ساختن محلى براى کسى آمده است و از مادّه «تبوئه» (بر وزن تذکرة) به معناى سکنى دادن به قصد بقاء و دوام نیز آمده است.(20)