لُجّة

فَلَمّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً «لُجّة» در اصل از مادّه «لجاج» به معناى سرسختى در انجام کارى است، سپس به رفت و آمد صدا در گلو، «لَجّه» (بر وزن ضجّه) اطلاق شده، و امواج متراکم دریا که در حال رفت و آمد هستند نیز «لُجّه» (بر وزن جبّه) نامیده شده اند، و در آیه مورد بحث اشاره به آب متراکم و متلاطم است.(31)