لِسان

لَهُمْ لِسانَ صِدْق عَلِیًّا «لِسان» در این گونه موارد، به معناى یادى است که از انسان در میان مردم مى شود و هنگامى که آن را اضافه به «ِصْدق» کنیم و «لسان الصدق» بگوئیم، معناى یاد خیر، نام نیک و خاطره خوب در میان مردم است.(35)