لکنته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ کَ تِ) (ص.) (عا.) قراضه، از کار افتاده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ کَ تِ) (ص.) (عا.) قراضه، از کار افتاده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لکنته . [ ل َک َ ت َ / ت ِ ] (ص ) لکنت . لکنتی . چهارپای و یا دَدِ پیر و موی ریخته و ضعیف شده . کلته . فرسوده . شکسته . در تداول عوام، پیر و لاغر و مردنی . ◄ صفت آلتی یا چیزی فرسوده و ازکارافتاده، چون : ساعت و شمشیر و آفتابه و کارد و چاقو و کالسکه و درشکه و جز آن .