لیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لیلة. [ ل َ ل َ ] (ع اِ) یکشب . ◄ شب . - لیلةالاثنین ؛ شب دوشنبه . - لیلةالرقائب ؛ شب رقائب . - لیلةالقدر ؛ شب قدر. - لیلةالهریر ؛ شب بانگ سگ . اشارت است به شب وقعه ٔ صفین و نیز به شب سوم جنگ قادسیه . و رجوع به هر یک از مدخل ها در ردیف خود شود.
لیلة. [ ل َ ل َ ] (اِخ ) شهری است به اندلس . جایی با نعمت بسیار و آبادانی و تجارت و هوای معتدل . (حدود العالم ).