لیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لیم . (اِ) گونه ای از سپستان که در چاه بهار غرس شده است و این نام آنجا بدین درخت دهند . (گااُبا).
لیم . [ ل ُی ْ ی َ ] (ع ص، اِ) ج ِ لائم . (منتهی الارب ). رجوع به لائم شود.
لیم . (ع اِ)صلح و آشتی . ◄ مانند. ◄ همتای مرد در قامت و شکل و سرشت و خلقت . (منتهی الارب ).