لینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لینة. [ ن َ ] (ع اِ) درخت خرما جز عجوة و برنی . (ترجمان القرآن جرجانی ). نخله . (بلاذری ). یکی خرمابن بسیاربار. (منتهی الارب ). خرمابن . نخیل . نخل . غدق . عقار. درخت خرما. ج، لین . (مهذب الاسماء). ◄ تنه ٔ درخت خرما. (غیاث ).
لینة. [ل َ ن َ ] (ع اِ) تکیه جای چرمین نرم . (منتهی الارب ).
لینة. [ ل َی ْ ی ِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث لین . - الف لینة . رجوع به لین شود. - نارٌ لینة ؛ نارٌ رقیقة. آتش نرم . آتش ملایم .